Interlandelijke adoptie - UNICEF

International adoption

Intercountry adoption is the cutting of legal family ties between a child and the biological parents, and the inclusion of the child in a new family, in another country. Because in some countries there is too little supervision and control of proper implementation of adoption (as described in the Hague Adoption Convention), many children are insufficiently protected against risks such as illegal adoption or child trafficking. In addition, there are often other family members who can take care of the child, or there are other local childcare options. In other words; In many cases, international adoption is not in the best interests of the child.

What does UNICEF think?

Every child has the right to grow up with his parents. If that is not possible and adoption is considered, the best interests of the child are paramount. UNICEF believes it is very important that the adoption procedures are in line with the Hague Adoption Convention. More needs to be invested in strengthening national youth protection systems, such as foster care, parenting support for parents, temporary residential care, and possibly national adoption. In many cases, the international adoption as it currently takes place is not in the best interests of the child.

What does UNICEF do?

If a child cannot grow up with its parents, UNICEF ensures that it is investigated whether childcare is possible in its own environment. Preferably with family, in their own community or in a local foster home. Only if that is not possible can international adoption be considered. The adoption process must be in line with the Hague Adoption Convention. UNICEF supports governments of different countries with the de-institutionalization process: children who grow up unnecessarily separated from their parents in children's homes are reunited with their families. In addition, UNICEF cooperates with Social Affairs ministries in the monitoring and accreditation of children's homes. In addition, UNICEF supports replacement care for children and we work with governments to improve adoption procedures.

Dutch:

Interlandelijke adoptie

Interlandelijke adoptie is het doorsnijden van de juridische familiebanden tussen een kind en de biologische ouders, en het opnemen van het kind in een nieuwe familie, in een ander land.

Omdat er in sommige landen te weinig toezicht en controle is op een goede uitvoering van adoptie (zoals beschreven in het Haags Adoptieverdrag), zijn veel kinderen onvoldoende beschermd tegen risico’s als illegale adoptie of kinderhandel.

Daarnaast zijn er vaak andere familieleden die de zorg voor het kind op zich kunnen nemen, of zijn er andere lokale opvangmogelijkheden. Met andere woorden; interlandelijke adoptie is in veel gevallen niet in het belang van het kind.

Wat vindt UNICEF?

Ieder kind heeft het recht om op te groeien bij zijn ouders. Als dat niet kan en adoptie wordt overwogen, staat het belang van het kind voorop. UNICEF vindt het van groot belang dat de adoptieprocedures in lijn zijn met het Haags Adoptieverdrag. Er moet meer worden geïnvesteerd in het versterken van nationale jeugdbeschermingssystemen, zoals pleegzorg, opvoedingsondersteuning voor ouders, tijdelijke residentiële zorg, en eventueel nationale adoptie. De interlandelijke adoptie zoals die nu plaatsvindt, is in veel gevallen niet in het belang van het kind.

Wat doet UNICEF?

Kan een kind niet bij zijn ouders opgroeien, dan zorgt UNICEF ervoor dat wordt onderzocht of er opvang in de eigen omgeving mogelijk is. Het liefst bij familie, in de eigen gemeenschap of in een lokaal pleeggezin. Pas als dat niet kan, mag interlandelijke adoptie worden overwogen. Het adoptieproces moet in lijn zijn met het Haags Adoptieverdrag.

UNICEF ondersteunt regeringen van verschillende landen met het de-institutionaliseringsproces: kinderen die onnodig gescheiden van hun ouders opgroeien in kindertehuizen, worden herenigd met hun familie.?Daarnaast werkt UNICEF samen met ministeries van Sociale Zaken bij de monitoring en accreditatie van kindertehuizen. Bovendien ondersteunt UNICEF vervangende zorg voor kinderen en werken wij samen met overheden om adoptieprocedures te verbeteren.

Organizations: Unicef New York

Baby abandoned in garbage bin, rescued by Indian couple

Indian filmmaker and journalist couple to adopt newborn girl abandoned in Rajasthan.

Filmmaker and journalist @Vinodkapri and his wife @SakshiJoshi, who want to adopt the baby.Image Credit: Twitter/@Vinodkapri

She lay hunched on her belly. Tiny hands and feet digging into the earth. Dried leaves and dirt sticking to her tender skin, cries renting the air. Yet another abandoned girl child. Yet another new-born baby in a garbage dump.

But, there’s a happy ending to this story – we hope.

GRAPHIC VIDEO BELOW

Indian Tweep @ACJangid7 posted in Hindi on June 12: “I don’t know when or where these pictures are from? But, where it is. It is a stigma in the name of humanity. The person who has discarded his flower-like baby as soon as she was born on a pile pf garbage, with no mercy for his own blood, how much lower will you fall? Please spare these babies!!”

Countries: India

Delhi's shame! 19 children go missing daily

Most of them picked up for child labour, prostitution, illegal adoption & crime training, shows police data of last 10 years.

Seven-year-old Radha, the only child of her parents, went missing in 2013 from outside her residence in Delhi's Inderpuri. She was playing with her neighbourhood friends and didn't return home by late evening. Six years on, she remains untraced.

"We looked for her everywhere and approached the police as well. They filed a complaint but nothing happened," said her father Rupesh.

Similarly, 10-month-old Chhotu went missing from New Delhi Railway station in 2011 when her parents were waiting for a train to Bihar.

"All of a sudden, we realised that he is not with us. CCTV footage later showed a woman walking away with a child in her arms. But their faces were covered. After years of investigation, police said Chhotu might have been kidnapped for illegal adoption," said his mother Mamata, a resident of East Delhi's Ram Nagar. Radha and Chhotu are among 19 children that go missing from Delhi every day, according to Delhi Police's data. Of these 17 % children remain untraced, the data says. Across all age groups, the daily number of people going missing in Delhi is 60, police data of the last 10 years shows. The number for adult is 40.

Out of the 2,15,216 persons missing in Delhi since 2008, 73,675 were minors. While 60,210 missing children have been traced, 12,465 haven't been found, according to the data reviewed by Mail Today.

THE CURRENT YEAR

In 2019, till May 15, of the 2,324 missing children, 1,241 have been traced, while 1,083 remain missing. This means 46% of these kids are yet to be found.

Most of them were picked up for child labour, prostitution, illegal adoption and crime training, a Mail Today deep dive has revealed. The police say that organised gangs are behind these kidnappings.

This, despite efforts by the police through their various programmes like 'Operation Smile', 'Operation Milap' and 'Operation Muskaan' aimed at reuniting missing children with their families.

Last year, the Delhi Commission for Protection of Child Rights (DCPCR) identified 50 areas in the city from where cases of missing children are regularly reported. "Delhi has become a source and transit point for trafficking. This is the prime reason such high numbers of kids are going missing in the Capital," said Swati Maliwal, Chairperson of Delhi Commission for Women (DCW).

She blamed poor policing as one of the major factors behind these kidnappings in the city. "Delhi Police's investigating officers don't care for missing reports. They lose crucial hours when a fruitful investigation can be done, allowing kidnappers to get an easy escape and relocate kids," she said, quoting a recent case of Nihal Vihar where a seven-year-old girl was kidnapped, gang-raped and dumped in open. The parents claimed that they had lodged a missing complaint but cops did not bother to search her.

SAVE THE GIRL CHILD

Out of 9,899 untraced teenagers since 2008, 70% are girls. "Teenage girls are in high demand in the prostitution racket. They are abducted, kept in hideouts, starved for days and then trained in the flesh trade. They are also sent and sold outside Delhi and abroad as well," said Rishi Kant, Co-founder of NGO Shakti Vahini.

A member of NGO Bachpan Bachao Andolan said that teenagers are also preferred as domestic helps labourers. Last year, Delhi Police along with the NGO raided some factories in Sultanpuri and rescued 39 children aged 10-14 years. A senior police official in the Crime Branch said: "Kidnapping of children below eight years of age is mainly done to sell them to people interested in adoption. Mostly, the adoption of boys is in demand. As a result, the rate of kidnapping of boys is always high."

Another investigating officer said that organised kidnapping rackets in the National Capital are targeting small children. "Hospitals, parks, stretches outside homes, railway stations and crowded markets are the most vulnerable spots from where kids are abducted. Most of the time, women kidnappers are used," said another Crime Branch officer.

(Some names have been changed to protect identity)

Countries: India

'Weeshuistoerisme debat is te eenzijdig' - Child Rights Focus

In: The Hague Central - April 2019

www.denhaagcentraal.net

It is good that abuses are now being denounced, but we must not break through by advocating just one type of care for children in developing countries. That does not work here either, says expert Philip Veerman.

In 2004, when the tsunami left children in Sri Lanka without family members, Marja van Leeuwen from The Hague committed to building an orphanage there. This project is supported by the Sri Lanka Orphanage Foundation in The Hague. The children's home is run by a local staff. Money from the foundation helps for salaries of teachers, tutoring and the dentist. According to a recent discussion, such a foundation could be better closed and such an orphanage should close. For the record: this is a discussion that was triggered by the Lower House Committee on Foreign Trade and Development Cooperation. There, the initiative note from VVD MP Wybren of Haga was discussed in which he unfolds proposals against orphanage tourism. There was a note consultation with the minister on 8 April.

Abuses

For some orphanages in Uganda, recruiters set out to convince poor single mothers in the villages that children are better off in an orphanage. There are also orphanages that run on volunteers from abroad (hence the term "orphanage tourism"). If children attach themselves to volunteers, they return after a while and children have to face another disappointment. For some rogue "entrepreneurs", children are a source of income. Anthropologist Kristen Cheney of the Institute for Social Studies in The Hague called this the "orphan industrial complex". By sending volunteers you maintain everything. The road to wrongdoing is paved with good intentions.

Hearing

A family pedagogue, an anthropologist and an Australian lawyer were heard in the Lower House. Then representatives of four non-governmental organizations spoke. It was striking that nobody was invited to speak for organizations that work for orphanages. outgrowths clearly emerged in the hearing. The LUMOS Foundation, founded by Joanne Rowling (the author of the Harry potter books), has now joined the battle. a staff member from the foundation in London wrote to me that the fund "tries to bring about change everywhere in the entire child protection system. We want to show that forms of family care are preferable (but of course they are not perfect either). "

The orphanages in The Hague

In the Netherlands we have also been dependent on orphanages. For example, the Hague Orphanage was founded in 1564. A Reformed Orphanage, a Jewish Orphanage and an R.K. Orphanage (later known as Groenestein, notorious for abuse that surfaced). Other forms of "residential care (such as boarding schools) arose. At the time that orphanages started, children were also looked after in families. In 1779, a venerable company in Hamburg even issued a prize which preferred form: "outsourcing" of children (in foster homes) or places in orphanages. That was not a done deal. There were problems with families. Some children were used as cheap labor and children were abused. The question "boarding school or foster family" has dominated youth protection for a long time. After that a sample card of help to families at home, foster homes, half-way facilities, boarding schools and assisted room-dwelling came into being.

No monoculture

I found a correct starting point that the speakers in the Lower House agreed that children should be able to attach themselves. Family pedagogue Rien van IJzendoorn stated in the Chamber that growing up in orphanages "is by definition structural neglect." but not all orphanages run with varying services (the orphanage for which Marja van leeuwen collects money has "housemothers", single women with six to eight children). In the Netherlands we are also unable to place all children in families. What does not help is that we do not give foster parents a salary, only a modest allowance. Foster care is now often placed with neighborhood teams (for young and old), which means that expertise in guiding foster families is in danger of being lost. Our youth care is not a model example for export. As far as abroad is concerned: good to prevent volunteers from going to rogue institutions, but by combining all institutions, we continue to Dr. Philip Veerman is a mental health psychologist and child rights expert in The Hague. In 1981 Bernhard Kruithof, Tom Mous and Philip Veerman (editors) published "boarding school or foster family: 200 years of discussion".

Dutch:

Weeshuistoerisme debat is te eenzijdig’

In: Den Haag Centraal – april 2019

www.denhaagcentraal.net

Goed dat misstanden nu aan de kaak gesteld worden, maar we moeten niet doorslaan door maar één soort zorg voor kinderen in ontwikkelingslanden te bepleiten. Dat lukt hier ook niet, stelt deskundige Philip Veerman.

Toen in 2004 door de tsunami kinderen in Sri Lanka zonder familieleden kwamen te zitten, zette de Haagse Marja van Leeuwen zich in om daar een weeshuis te bouwen. Dit project wordt ondersteund door de Stichting Weeshuis Sri lanka te Den Haag. Het kindertehuis wordt gerund door een lokale staf. Geld van de stichting helpt voor salarissen van leraren, bijlessen en de tandarts. Volgens een recente discussie zou zo’n stichting maar beter opgedoekt kunnen worden en zou zo’n weeshuis moeten sluiten. Voor de goede orde: dit is een discussie die is aangezwengeld in de Tweede Kamercommissie Buitenlandse handel en Ontwikkelingssamenwerking. Daar werd de initiatiefnota van VVD-Kamerlid Wybren van Haga behandeld waarin hij voorstellen ontvouwt tegen weeshuistoerisme. Op 8 april was er nota-overleg met de minister.

Misstanden
Voor sommige weeshuizen in Uganda gaan ronselaars op pad om in de dorpen arme alleenstaande moeders te overtuigen dat kinderen beter af zijn in een weeshuis. Ook zijn er weeshuizen die draaien op vrijwilligers uit het buitenland (vandaar de term ‘weeshuistoerisme’). Als kinderen zich aan vrijwilligers hechten, gaan die na een tijd weer terug en moeten kinderen weer een teleurstelling incasseren. Voor sommige malafide ‘ondernemers’ zijn kinderen een bron van inkomsten. Antropologe Kristen Cheney van het Institute for Social Studies in Den haag noemde dit het ‘orphan industrial complex’. Door vrijwilligers te sturen hou je alles in stand. De weg naar misstanden is geplaveid met goede bedoelingen.

Hoorzitting
In de Tweede Kamer werden een gezinspedagoog, een antropoloog en een Australische juriste gehoord. Daarna spraken vertegenwoordigers van vier niet-gouvernementele organisaties. Opvallend was dat niemand was uitgenodigd om te spreken voor organisaties die werken ten behoeve van weeshuizen. in de hoorzitting kwamen uitwassen duidelijk uit de verf. De door Joanne Rowling (de schrijfster van de Harry potter-boeken) opgerichte LUMOS Foundation heeft zich nu ook in de strijd gegooid. een medewerker van de foundation in Londen schreef mij dat het fonds ‘overal verandering probeert te bewerkstelligen in het hele kinderbeschermingssysteem. Wij willen aantonen dat vormen van gezinszorg te verkiezen zijn (maar natuurlijk zijn die ook niet perfect)’.

Haagse weeshuizen
Ook in nederland zijn wij afhankelijk geweest van weeshuizen. In 1564 werd bijvoorbeeld het Haags Weeshuis opgericht. Er kwamen een Hervorm Weeshuis, een Joods Weeshuis een een R.K. Weeshuis (later bekend als Groenestein, berucht door misbruik dat boven water kwam). Andere vormen von “residentiële zorg (zoals internaten) ontstonden. In de tijd dat weeshuizen zijn gestart, werden er ook kinderen opgevangen in gezinnen. In 1779 heeft een eerbiedwaardig gezelschap in Hamburg zelfs een prijs uitgeschreven welke vorm de voorkeur verdiende: ‘uitbesteden’ van kinderen (in pleeggezinnen) of plaatsen in weeshuizen. Dat was geen uitgemaakte zaak. Er waren namelijk problemen met gezinnen. Sommige kinderen werden ingezet als goedkope arbeidskracht en er werden kinderen misbruikt. De vraag ‘internaat of pleeggezin’ heeft de jeugdbescherming lange tijd gedomineerd. Daarna ontstond een staalkaart van bijvoorbeeld hulp aan gezinnen thuis, pleeggezinnen, halfwegvoorzieningen, internaten en begeleide kamerbewoning.

Geen monocultuur
Een juist uitgangspunt vond ik dat de sprekers in de Tweede Kamer het eens waren dat kinderen zich moeten kunnen hechten. Gezinspedagoog Rien van IJzendoorn stelde in de Kamer dat opgroeien in weeshuizen ‘per definitie eigenlijk structurele verwaarlozing is’. maar , niet alle weeshuizen draaien met wisselende diensten (het weeshuis waarvoor Marja van leeuwen geld verzamelt, heeft ‘huismoeders’, alleenstaande vrouwen op zes tot acht kinderen). In Nederland lukt het ons ook niet om alle kinderen in gezinnen te plaatsen. Wat niet helpt, is dat wij pleegouders geen salaris geven, slechts een bescheiden vergoeding. Pleegzorg is nu vaak ondergebracht bij wijkteams (voor jong tot oud), waardoor deskundigheid van het begeleiden van pleeggezinnen verloren dreigt te gaan . Onze jeugdzorg is geen modelvoorbeeld voor de export. Wat het buitenland betreft: goed om te voorkomen dat vrijwilligers naar malafide instellingen gaan, maar door alle instellingen over één kam te scheren, schieten we door

Dr. Philip Veerman is gz-psycholoog en kinderrechtendeskundige te Den Haag. In 1981 verscheen van Bernhard Kruithof, Tom Mous en Philip Veerman (redactie) ‘internaat of pleeggezin: 200 jaar discussie’.

Abuses For some orphanages in Uganda, recruiters set out to convince poor single mothers in the villages that children are better off in an orphanage. There are also orphanages that run on volunteers from abroad (hence the term "orphanage tourism"). If children attach themselves to volunteers, they return after a while and children have to face another disappointment. For some rogue "entrepreneurs", children are a source of income. Anthropologist Kristen Cheney of the Institute for Social Studies in The Hague called this the "orphan industrial complex". By sending volunteers you maintain everything. The road to wrongdoing is paved with good intentions.

Organizations: Lumos

Countries: Netherlands, Sri Lanka

Initiatiefnota van het lid Van Haga: Een goede bedoeling is niet altijd een goed idee

Initiative note from Van Haga member: "A good intention is not always a good idea: a proposal to combat orphanage tourism"

March 27, 2019 General Committee for Foreign Trade and Development Cooperation Round table discussion

Dutch:

Countries: Netherlands

Tweet from CEO CARA (@CEO_CARA)

CEO CARA (@CEO_CARA) tweeted at 2:09 am on Sun, Jun 16, 2019:

https://t.co/sX5pP3uXTR

That's a false story. The child has been registered on CARINGS and it will be rehablitated through adoption by #CARA as per the legal process. The child has been named Ganga and will be placed in the State Government's Adoption Agency.

(https://twitter.com/CEO_CARA/status/1139995866666659840?s=03)

Get the official Twitter app at https://twitter.com/download?s=13

Organizations: Central Adoption Resource Authority (CARA)

Countries: India

Indian Journalist Couple Adopts Female Infant Abandoned In Rajasthan

Journalist Couple Adopts Newborn Girl Abandoned In Rajasthan, Restores Our Faith In Humanity!

STORYPICKERS

14TH JUNE 2019

India’s struggle to eradicate the rapidly increasing atrocities against women is century old. Apart from teenage or mature women, female infants are also subjected to cruelty and ill-treatment. Although over the years, enough has been done to spread awareness, yet there are some places in India where she is not accepted and left to die in miserable circumstances, only questioning the existence of humanity.

A similar case was recently reported in the city of Rajasthan when a video of an abandoned female infant soaked in blood went viral on social media.

The video bears testimony to the barbaric mentality of people that don’t weigh women on the same pedestal.

But if the world is full of heartless ignorant people, there are few compassionate souls that restore the faith in humanity through their acts of kindness.

A journalist couple became the ray of hope for this little angel who was found lying in a mountain of garbage, in Rajasthan’s Nagaur area.

Sakshi Joshi and Vinod Kapri are the God sent couple who decided to adopt this abandoned newborn baby girl after they saw her crying in pain in a viral twitter video.

The heartbroken couple immediately inquired about her after which twitter instantly reached out to help them. They were later informed that the child was taken to JLN hospital at Nagaur, Rajasthan.

The couple later shared the child’s video on Twitter, sleeping peacefully on the hospital bed. They also mentioned that the adoption process is underway and they can soon be her legal parents.

This is how people reacted to their heartwarming gesture:

Since Vinod had earlier directed the critically acclaimed movie PIHU, someone even suggested him to name her after it

And Pihu she became…

While the little angel is still not completely out of danger, everyone’s prayers are with her and the couple

While India has a long way to go in tackling female infanticide, let’s not digress from the beautiful example Sakshi and Vinod have set in front of the whole world today. It’s a win for the girl, for the couple, for India, for humanity.

Social media is indeed a magical place which if used with positive intentions can lead to miracles like this. More power to the wonderful couple and we wish their race only grows stronger.

Countries: India

North Georgia surrogate delivers sons for European gay couple on Fathers Day

06202019 DADS 1.jpg

Dan Sobovitz, left, and Greg Merly hold their sons Monday June, 17, 2019, in the Northeast Georgia Medical Center Women and Children's Pavilion. The couple had their children born through a surrogate in Northeast Georgia. - photo by Scott Rogers

Jeff Gill

Updated: June 19, 2019, 7:55 p.m.

Organizations: Surrogacy Case Grégory Merly-Sobovitz ? (EP)

Wereldkinderen:

That all adopted people are interested in their background and want to look for their birth parents is outdated. Not every adopted person wants to know more and starts searching. On the other hand, adopters who are in contact with their birth family may want more information from their family, but who do not get it. Gera ter Meulen explains recent research into this. Young adult After the age of 18, a new situation arises for adoptees: because they are formally mature they get access to waiver and adoption files, they can decide for themselves what they want to do with information about their background and they determine their relationships with adoptive family and birth family. And because identity is important in this phase of life, they may also want to know more about their background. Curiosity An adopted person can be satisfied with the available information if all necessary information is present, but also if he / she no longer needs to know. An information gap is created if the adopted person wants more information, for example because he / she knows little, but also in the case of open adoptions, an adopted person may have the idea that more information should be available. Curiosity appears to be an important factor for how satisfied the adopted person is with the available adoption information. He / she only looks for further information when this curiosity is so great that he / she takes action. Satisfying curiosity does not mean that the adopted person automatically searches for his / her birth family. Information can also be found from books or the internet, by viewing distance and adoption documents, or by continuing to ask the adoptive family. Sometimes barriers stop action: own barriers, such as "not ready" or "afraid of hurting adoptive parents," or barriers in the outside world, such as not cooperating from adoption organizations or excessive costs.

Curious about what? Wrobel and Grotevant asked 169 young adult domestic adopters about what missing information about the birth mother and birth father they were most curious about. The adopted people were largely curious about the same subjects. Four topics stood out. The need for information about the genetic and medical background of the birth family was by far the most mentioned. Medical information may be important in this phase of life because people themselves think about having children. Also wanting to know how the birth parents are doing, what they look like and whether there are biological brothers and / or sisters, were frequently mentioned themes. The interests of the adopted men and women differed little. Women were slightly more interested in the birth mother's attitude towards her child, in possible biological brothers and sisters, and in the appearance of the birth parents. Men were more often interested in the circumstances of conception. The researchers provide professionals with the following: If an adopted person has many questions: support him / her, let them know that it is normal, provide information sources (books, internet) and refer to adoption-competent professionals; No need for information is not problematic; Not everyone is interested in the same topics; With direct contact there can still be curiosity for information; There appears to be a great need for information about medical information from biological parents, preferably updated information.

Dutch:

Dat alle geadopteerden geïnteresseerd zijn in hun achtergrond en op zoek willen naar hun geboorteouders is achterhaald. Niet iedere geadopteerde wil meer weten en gaat zoeken. Aan de andere kant kunnen geadopteerden die contact hebben met hun geboortefamilie meer informatie van hun familie willen hebben, maar die niet krijgen.

Gera ter Meulen licht recent onderzoek hiernaar toe.

Jong-volwassen

Na hun 18e jaar ontstaat voor geadopteerden een nieuwe situatie: doordat ze formeel volwassen zijn krijgen ze toegang tot afstands- en adoptiedossiers, kunnen ze zelf bepalen wat ze met informatie over hun achtergrond willen doen en bepalen ze zelf hun relaties met adoptiefamilie en geboortefamilie. En omdat identiteit belangrijk is in deze levensfase, kunnen ze ook meer over hun achtergrond willen weten.

Nieuwsgierigheid

Een geadopteerde kan tevreden zijn met de beschikbare informatie als alle benodigde informatie aanwezig is, maar ook als hij/zij niet meer hoeft te weten. Een informatiekloof ontstaat als de geadopteerde meer informatie wil hebben, bij voorbeeld omdat hij/zij weinig weet, maar ook bij open adopties kan een geadopteerde het idee hebben dat meer informatie beschikbaar zou moeten zijn.

Nieuwsgierigheid blijkt een belangrijke factor voor hoe tevreden de geadopteerde is met de beschikbare adoptie-informatie. Hij/zij zoekt pas naar verdere informatie wanneer deze nieuwsgierigheid zo groot is dat hij/zij in actie komt. Het bevredigen van nieuwsgierigheid betekent niet dat de geadopteerde automatisch zoekt naar zijn/haar geboortefamilie. Informatie kan ook gevonden worden vanuit boeken of internet, door het inzien van afstands- en adoptiedocumenten, of door doorvragen bij adoptiefamilie. Soms houden barrières actie tegen: eigen barrières, zoals ‘het er nog niet aan toe zijn’ of ‘bang om de adoptieouders te kwetsen’, of barrières in de buitenwereld, zoals niet meewerken van adoptieorganisaties of te hoge kosten.

Waarnaar nieuwsgierig?

Organizations: Wereldkinderen aka NICWO

Countries: Netherlands

Wereldkinderen: Het adoptiedossier

A record has been kept of all mediations that took place through Wereldkinderen. This file may contain copies of all papers and documents released at the time of adoption. The adoptive parents received the original documents with the transfer. If the adoptive parents have sent copies of these documents to Wereldkinderen, a complete shadow file has been preserved. The file contains in any case documents that relate to the adoption application that the adoptive parents have made and possibly copies of documents of the adoption. The right to inspect only applies to these latter documents. Not for the part that concerns the adoption application. It is not clear in advance whether there is much to be found in the file. If you know the original documents that your adoptive parents have in their possession, requesting your file does not provide any new information. Also keep in mind that the copies are often of poor quality because the documents are old.

Request file It is always possible to request a copy of your file. What do we need for that? copy of a valid proof of identity of adoptive parents or adopted person your original name, from which country you were adopted and when the surnames of your adoptive father and adoptive mother (maiden name) your name and address details where we can send the invoice and copies You can send this information by email to: info@wereldkinderen.nl, stating 'request file from the archive'. You will then receive an invoice. We charge 25 euros for each file. After receiving your payment we will request your file from the external archive and you will receive the copies.

Frequently Asked Questions Ad options from the 70s and 80s In the 70s and 80s, Wereldkinderen (or a predecessor as Bureau Intercountry Adoption) mediated in adoptions from Bangladesh, Colombia, Thailand, Philippines, India, South Korea, Brazil, Sri Lanka and others. There are sometimes questions about these adoptions, or there is uncertainty in or about files. It is complicated for many adopted people to find information about biological family. Wereldkinderen wants to assist with that wherever possible; we think it is important that adopters have the opportunity to know as much as possible about their adoption, while not losing sight of the importance of the biological family. What does Wereldkinderen know about these files? Files from thirty to forty years ago are, in contrast to the current ones, very brief. And sometimes things are wrong. We often have the same limited information and it is not always possible to contact a contact person in the countries of origin. But we share the information we have with the adopted people themselves. Access to file Files are kept for 50 years in a centrally managed archive. Further on this page you can find what information we need to provide a copy of your own file. For privacy reasons, we do not share adoption files with others than parents and children. Reports of (roots) travel, letters and general information about a country are, under certain conditions, accessible for organizations that want to do research, for example.

Research into background and context To supplement the summary information and to gain more insight into the context of adoptions, we have started a project with other parties in the adoption chain. Contacts, permit holders, former administrators and adoptive parents are interviewed and research is being conducted into the working method for adoption in a number of countries, in the period before 2000. Procedures and customs in the sending countries are part of the project. We also look at the position of women in these countries and at the social and cultural backgrounds of that time. We hope to be able to provide a more complete picture of the adoption stories. How did World Children act in those days? As far as we can ascertain in the files, Wereldkinderen acted according to the procedures that applied at that time. For example, it was then also the course of action not to separate brothers and sisters. At the same time, we know that this has happened, against all intentions. When that became clear, action was taken on this. Ad options from certain countries were also discontinued or adjusted if there were doubts about the procedures. Do you want contact about your personal file? That is possible by sending an email to Ellen ten Bloemendal, via info@wereldkinderen.nl. Who can I contact if I have questions about my file? Do you want contact about your personal file? That is possible by sending an email to Ellen ten Bloemendal, via info@wereldkinderen.nl.

Dutch:

Van alle bemiddelingen die via Wereldkinderen zijn verlopen, is een dossier bewaard.

Dit dossier kan kopieën van alle papieren en documenten bevatten die bij de adoptie zijn vrijgegeven. De originele documenten hebben de adoptieouders bij de overdracht ontvangen. Als de adoptieouders kopieën van deze documenten naar Wereldkinderen hebben toegestuurd is er een volledig schaduwdossier bewaard gebleven.

Het dossier bevat in elk geval documenten die betrekking hebben op de adoptieaanvraag die de adoptieouders hebben gedaan en eventueel kopieën van documenten van de adoptie.

Alleen voor deze laatste documenten geldt het recht op inzage. Voor het gedeelte dat over de adoptieaanvraag gaat niet.

Het is vooraf niet duidelijk te bepalen of er veel in het dossier te vinden is. Als u de originele documenten kent die uw adoptieouders in hun bezit hebben, levert het opvragen van uw dossier geen nieuwe informatie op. Houd er ook rekening mee dat de kopieën vaak van slechte kwaliteit zijn, omdat de documenten oud zijn.

Opvragen dossier

Het is altijd mogelijk een kopie van uw dossier op te vragen.

Wat hebben we daar voor nodig?

kopie van een geldig legitimatiebewijs van adoptieouders of geadopteerde
uw oorspronkelijke naam, uit welk land u bent geadopteerd en wanneer
de achternamen van uw adoptievader en adoptiemoeder (meisjesnaam)
uw naam en de adresgegevens waar we de factuur en de kopieën naartoe kunnen sturen

Deze gegevens kunt u per email sturen naar: info@wereldkinderen.nl, onder vermelding van 'opvragen dossier uit het archief'. Hierna krijgt u een factuur toegestuurd. Per dossier brengen we 25 euro onkosten in rekening. Na ontvangst van uw betaling vragen wij uw dossier op uit het externe archief en ontvangt u de kopieën.

13.000 dossiers in veilige handen

Veelgestelde vragen

Adopties uit de jaren 70 en 80

In de jaren 70 en 80 heeft Wereldkinderen (of een voorganger als Bureau Interlandelijke Adoptie) bemiddeld bij adopties uit onder andere Bangladesh, Colombia, Thailand, Filippijnen, India, Zuid-Korea, Brazilië, Sri Lanka. Over deze adopties bestaan soms vragen, of er is onduidelijkheid in of over dossiers.
Het is voor veel geadopteerden ingewikkeld om informatie over biologische familie te vinden. Wereldkinderen wil daar bij assisteren waar mogelijk; we vinden het belangrijk dat geadopteerden de mogelijkheid hebben om zoveel mogelijk te kunnen weten over hun adoptie, waarbij we het belang van de biologische familie niet uit het oog verliezen.

Wat weet Wereldkinderen over deze dossiers?
Dossiers van dertig tot veertig jaar geleden zijn, in tegenstelling tot de huidige dossiers, zeer summier. En soms kloppen er zaken niet.
Wij hebben vaak dezelfde, beperkte informatie en er is niet altijd meer een contactpersoon in de landen van herkomst te benaderen. Maar de informatie die we hebben delen we met geadopteerden zelf.

Inzage in dossier
Dossiers worden 50 jaar bewaard, in een centraal geleid archief. Verderop op deze pagina kun je vinden welke informatie we nodig hebben om een kopie van je eigen dossier te kunnen geven .

Uit privacyredenen delen we adoptiedossiers niet met anderen dan ouders en kinderen. Verslagen van (roots)reizen, brieven en algemene informatie over een land zijn onder bepaalde voorwaarden wel inzichtelijk voor organisaties die bijvoorbeeld onderzoek willen doen.

Onderzoek naar achtergrond en context
Om de summiere informatie aan te vullen en meer beeld te krijgen bij de context van adopties, zijn we met andere partijen in de adoptieketen een project gestart. Contactpersonen, vergunninghouders, oud-bestuurders en adoptieouders worden geïnterviewd en er wordt onderzoek gedaan naar de werkwijze rondom adoptie in een aantal landen, in de periode voor 2000. Procedures en gebruiken in de zendende landen zijn onderdeel van het project. Ook wordt er gekeken naar de positie van vrouwen in deze landen en naar de sociale en culturele achtergronden in die tijd. We hopen hiermee een completer beeld te kunnen geven van de adoptieverhalen.

Hoe handelde Wereldkinderen in die tijd?
Voor zover wij in de dossiers kunnen nagaan heeft Wereldkinderen gehandeld volgens de procedures die in die tijd golden. Het was bijvoorbeeld ook toen de handelswijze om broertjes en zusjes niet te scheiden. Tegelijkertijd weten we dat dit wel is voorgekomen, tegen alle bedoelingen in. Toen dat duidelijk werd is daar actie op ondernomen. Adopties uit bepaalde landen zijn ook stopgezet of aangepast, als er twijfels waren over de procedures.

Wil je contact over jouw persoonlijke dossier? Dat kan door een mail te sturen naar Ellen ten Bloemendal, via info@wereldkinderen.nl.

Bij wie kan ik terecht met vragen over mijn dossier?

Wilt u contact over uw persoonlijke dossier? Dat kan door een mail te sturen naar Ellen ten Bloemendal, via info@wereldkinderen.nl.

Organizations: Wereldkinderen aka NICWO

Countries: Netherlands