Ik eis mijn vader desnoods met een DNA-test
dossier vaderschapsonderzoek
Let op dit is een historische tekst; de juridische situatie is gewijzigd!!!
Staatssecretaris Schmitz (Justitie) wil het afstammingsrecht wijzigen. Een kind kan bij de rechter 'vaststelling van het vaderschap' afdwingen en de 'bastaard' verdwijnt. Tot zijn zesde dacht George Rab dat hij zijn vader kende. Tot deze hem op zijn kruideniersfiets naar zijn biologische moeder bracht. Rabs 'vader' en 'moeder' bleken pleegouders, nu eiste zijn werkelijke moeder hem op. Aan de buitenwereld introduceerde zij hem als zomaar een tehuiskind, dat zij soms uit goedertierenheid in haar gezin op nam. Maar binnenshuis noemden zijn grootouders hem 'de bastaard' en werd hij mishandeld. In de vakanties moest hij komen 'om klusjes op te knappen'. De rest van het jaar bracht Rab tot zijn negentiende in tehuizen door. Wie zijn echte vader was kreeg hij niet te horen. Rab, een pseudoniem, is nu 51 of 52 jaar oud. Als er verkiezingen zijn stuurt hij zijn oproepkaart al tijd terug onder vermelding van 'gegevens onjuist'. Volgens zijn geboorteakte is hij op 12juni 1945 in tehuis 'Kindervreugd' te Velp ge boren. Maar zolang Rab niet door zijn biologische vader is erkend, weigert hij dat aan te nemen. 'Al besluit je zelf het verleden te laten rusten, je moet op allerlei formulieren invullen waar en wanneer je geboren bent. De maatschappij beslist dat je weet wie je ouders zijn, maar geeft je tegelijkertijd het recht niet je ouders te kennen.' In het Internationale verdrag in zake de Rechten van het Kind is vastgesteld dat ieder kind het recht heeft te weten van wie hij afstamt. Maar het Nederlandse recht kent tot nu toe slechts beperkte mogelijkheden om juridisch vaderschap tegen de wil van de man vast te stellen.
Onlangs besprak de Kamer een voorstel tot herziening van het afstammingsrecht van staatssecretaris Schmitz (justitie). Die kan daarin verandering brengen. Met wetswijziging zouden 'bastaarden', althans op papier, verdwijnen de termen wettig, onwettig en natuurlijk kind vervallen. Daar voor in de plaats komt 'het al dan niet in familierechtelijke betrek ng staan tot de ouder'. Volgens het wetsvoorstel krijgen kinderen, voortaan ook als de vader al is overleden, de mogelijkheid tot 'gerechtelijke vaststelling van het vaderschap'. Een vader hoeft zijn kind niet meer noodzakelijk te erkennen: een kind kan van de rechter de erkenning krijgen dat een bepaalde man zijn vader is, Zo krijgt eerder de status van een vader, dan die van het kind de nadruk. In de praktijk kan het wetsvoorstel bijvoorbeeld tot gevolg hebben dat de onlangs buitenechtelijk geboren zoon van prins Carlos later alsnog vaststelling van het vaderschap afdwingt. Ook zou deze Carlos Hugo Roderik Sybren Klynstra volgens Schmitz' wets voorstel dezelfde erfrechtelijke aanspraken kunnen maken als de eventuele legitieme telgen van prins Carlos. Indien nodig zou de rechter zijn vader bovendien kunnen verplichten bij te dragen in zijn onderhoud. Maar de achternaam van zijn vader zou Carlos jr. niet noodzakelijk krijgen; volgens het wetsvoorstel behoudt een kind de naam van zijn moeder. Vaderschap kan volgens de voorgestelde wetswijziging worden vastgesteld bij mannen die hebben ingestemd met een daad die verwekking tot gevolg heeft'. Dat geldt dus ook voor onvruchtbare mannen die toestemden in kunstmatige bevruchting of geslachtsgemeenschap van de moeder met een andere man. Zij, kunnen zich, mochten ze spijt krijgen, later niet meer als vader terug trekken. Voor alle andere vaders geldt dat tot gerechtelijke vaststelling van hun vaderschap kan worden beslist als ze de verwekker zijn van het kind. Om dat laatste vast te stellen kan een rechter een DNA onderzoek bevelen -- ook dat is nieuw in het wetsvoorstel.