Adoption waiting list shrinks, foster care under strain: what changes when prospective parents follow a single pathway?
Adoption waiting list shrinks, foster care under strain: what changes when prospective parents follow a single pathway?
A foster parent.
A foster parent. Source ID/ Aron Vermeiren
In Flanders, fewer and fewer children are being put up for adoption, while the need for foster care continues to increase. To solve these problems, the two waiting lists will be merged next year. 'A good idea, but not a miracle solution,' says the sector.
This article was written by
Lotte Beckers
primarily writes broad socio-political stories and conducts interviews for De Morgen
Published on April 6, 2026, 18:45
Last year, thirteen children were adopted in Flanders, five fewer than the year before. At the same time, 337 prospective parents registered, of whom 167 opted for the adoption of an unknown child, reports Flemish Parliament member Katrien Schryvers (CD&V), who requested the figures.
Never miss the latest news again
Get notified of important news about General.
In other words, it is clear that adoption is a path that offers little prospect for many prospective parents: some families who adopted a child last year had been on the waiting list since 2013. “The average waiting time was ten years and four months,” calculated Schryvers.
The fact that the number of adoptions is historically low is partly due to the fact that a moratorium on intercountry adoption has been in effect since 2023, following countless stories of foreign children being unlawfully removed from their parents. The Flemish government also plans to permanently abolish the option. Prospective parents can now only adopt domestically, but simply very few children are being put up for adoption. Meanwhile, around a thousand candidates are on the adoption waiting list.
CONNECTED TRACK
Starting next year, these prospective parents will therefore be guided towards foster care, where some 1,300 children and young people are waiting for a foster family—also a record. That is to say: currently, candidates for both adoption and foster care go through separate preparatory processes, but these processes will be merged. The hope is, among other things, that people considering adoption will ultimately choose foster care.
“We think that some of the prospective adoptive parents are also open to that,” says Inge Demol of Steunpunt Adoptie, where they themselves saw in recent years that some people made choices based on those waiting lists. “But that is, of course, not the large group.”
Demol understands the logic behind merging the two groups, which is partly a cost-saving operation. “We do have some common ground. Foster care, just like adoption, is about child protection.” People are also gradually realizing that the possibility of adopting is slowly fading out.
But, she adds, simply combining the two waiting lists is no miracle solution. “Many prospective adoptive parents have been on that waiting list for years, but we don’t know how active their wish still is.” Demol deduces this from the current preliminary process: every year, thirty candidates are invited to start it, but barely half ultimately accept.
REAL DIFFERENCE
At the same time, the difference between adoption and foster care remains real. “We are always looking for foster families,” says Jeroen Vandenbussche of Pleegzorg Vlaanderen, who welcomes greater awareness. “But as a rule, we assume a temporary situation. The goal is for children to eventually be able to return to their parents, even though that is not always possible.”
There is therefore a real chance that some prospective parents will be deterred by this temporary nature. “Approaching adoption candidates will therefore never be the ultimate solution to the shortage of foster parents,” says Vandenbussche. He is also thinking of the biological parents of foster children. “We must be very clear with them as well: this is not about adoption.”
Demol, on the other hand, is concerned that the focus on adoption will also fade: “I support the idea that we need to inform people well and present them with reality, so that they can make their own choice. But it is important that those who do choose adoption receive proper guidance.”
Adoption waiting list shrinks, foster care under strain: what changes when prospective parents follow a single pathway?
Adoptiewachtlijst loopt leeg, pleegzorg kraakt: wat verandert er als wensouders straks één traject volgen?
Een pleegouder.
Een pleegouder.Bron ID/ Aron Vermeiren
In Vlaanderen worden steeds minder kinderen opgegeven voor adoptie, terwijl de nood aan pleegzorg almaar toeneemt. Om die problemen op te lossen, worden de twee wachtlijsten volgend jaar samengevoegd. ‘Een goed idee, maar geen wonderoplossing’, zegt de sector.
Dit artikel is geschreven door
Lotte Beckers
schrijft vooral brede sociaal-maatschappelijke verhalen en doet interviews voor De Morgen
Gepubliceerd op 6 april 2026, 18:45
Vorig jaar werden in Vlaanderen dertien kinderen geadopteerd, vijf minder dan het jaar voorheen. Tegelijk hebben zich 337 kandidaat-ouders aangemeld, van wie 167 kozen voor de adoptie van een onbekend kind, zo meldt Vlaams Parlementslid Katrien Schryvers (cd&v), die de cijfers heeft opgevraagd.
Mis nooit meer het laatste nieuws
Krijg een melding bij belangrijk nieuws over Algemeen.
Het is, met andere woorden, duidelijk dat adoptie voor veel wensouders een piste is die nog maar weinig perspectief biedt: sommige gezinnen die vorig jaar een kind adopteerden, stonden al sinds 2013 op de wachtlijst. “De gemiddelde wachttijd bedroeg tien jaar en vier maanden”, berekende Schryvers.
Dat het aantal adopties historisch laag ligt, heeft onder meer te maken met het feit dat er sinds 2023 een stop geldt op interlandelijke adoptie, na talloze verhalen over buitenlandse kinderen die onrechtmatig bij hun ouders zijn weggehaald. De Vlaamse regering is ook van plan om de optie definitief af te schaffen. Kandidaatouders kunnen nu enkel nog binnenlands adopteren, maar er worden simpelweg zeer weinig kinderen voor opgegeven. Ondertussen staan wel een duizendtal kandidaten op de adoptiewachtlijst.
SAMENGEVOEGD TRAJECT
Vanaf volgend jaar zullen deze wensouders dan ook worden toegeleid richting pleegzorg, waar zo’n 1.300 kinderen en jongeren wachten op een pleeggezin, ook een record. Dat wil zeggen: op dit moment doorlopen kandidaten voor zowel adoptie als pleegzorg een apart voorbereidend traject, maar die trajecten worden samengevoegd. De hoop is onder meer dat mensen die denken aan adoptie uiteindelijk kiezen voor pleegzorg.
“We denken dat een deel van de kandidaat-adoptanten daar ook voor open staat”, zegt Inge Demol van Steunpunt Adoptie, waar ze de afgelopen jaren zelf zagen dat sommige mensen keuzes maakten in functie van die wachtlijsten. “Maar dat is natuurlijk niet de grote groep.”
Demol begrijpt de logica achter het samenvoegen van de twee groepen, wat deels ook een besparingsoperatie is. “We hebben wel wat raakvlakken. Pleegzorg gaat, net als adoptie, over jeugdbescherming.” Stilaan beseffen mensen ook dat de mogelijkheid om te adopteren langzaam uitdooft.
Maar, zo zegt ze erbij: de twee wachtlijsten zomaar bij elkaar gooien, is geen wonderoplossing. “Veel kandidaat-adoptanten staan al jaren op die wachtlijst, maar we weten niet hoe actief hun wens nog is.” Dat leidt Demol af uit het huidige voortraject: elk jaar worden dertig kandidaten uitgenodigd om daaraan te beginnen, maar amper de helft gaat daar uiteindelijk op in.
REËEL VERSCHIL
Tegelijk blijft ook het verschil tussen adoptie en pleegzorg reëel. “Wij zijn altijd op zoek naar pleeggezinnen”, zegt Jeroen Vandenbussche van Pleegzorg Vlaanderen, die meer bewustwording toejuicht. “Maar in de regel gaan wij uit van een tijdelijke situatie. Het doel is dat kinderen uiteindelijk terug naar hun ouders kunnen, ook al lukt dat niet altijd.”
De kans is dan ook reëel dat sommige wensouders zich door die tijdelijkheid zullen laten afschrikken. “Het aanspreken van adoptiekandidaten zal daarom nooit de ultieme oplossing zijn voor het tekort aan pleegouders”, zegt Vandenbussche. Hij denkt ook aan de biologische ouders van pleegkinderen. “We moeten ook tegenover hen zeer duidelijk zijn: dit gaat niet over adoptie.”
Demol is dan weer bezorgd dat ook de aandacht voor adoptie zal vervallen: “Ik sta achter het idee dat we mensen goed moeten informeren en de realiteit voorleggen, zodat ze zelf een keuze kunnen maken. Maar het is belangrijk dat wie toch kiest voor adoptie, ook goed wordt begeleid.”